Volkorenbroodjes met kamut
Voor 15 broodjes met khorasanmeel
Ingrediënten:
- 150 gr. kamutmeel (https://nl.wikipedia.org/wiki/Khorasantarwe)
- 100 gr. tarwebloem
- 250 gr. volkoren tarwemeel
- 9 gram instant gist
- 10 gr. zout
- 300 ml lauwwarm water
- 1 eetlepels olie
- 50 gr. granenvlokken om de bovenkant te versieren
Bereidingswijze:
- Zorg dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn.
- Doe dan kamutmeel, tarwebloem en tarwemeel, instant gist en zout in de mengkom en roer alles goed door elkaar. Let op: als zout direct met gist in aanraking komt, doodt het de gist.
- Meng het water door het droge mengsel.
- Laat het deeg ongeveer 5 minuten kneden op stand 1 van de kneedmachine en voeg dan de 2 eetlepels olie toe.
- Laat de machine nog 5 minuten kneden tot dat er een soepel en elastisch deeg ontstaat. Als je een stukje deeg uit elkaar trekt als kauwgom scheurt het niet meer.
- Vorm er een bal van en leg deze in een licht ingevette en afgedekte kom.
- Laat het deeg op kamertemperatuur 60 minuten rijzen of laat het in volume verdubbelen.
- Haal het deeg uit de kom en druk het voorzichtig plat en verdeel het in 15 gelijke stukken.
- Vorm het deeg tot bolletjes.
- Maak de bovenzijde, dus de mooie kant van het deeg een beetje nat met wat water en rol deze kant dan voorzichtig door de 3 granenvlokken.
- Leg het gevormde deeg, met de vlokkenkant naar boven, op de bakplaat die voorzien is met bakpapier en dek ze af met een theedoek. Laat het deeg weer 60 minuten op kamertemperatuur rijzen.
- Verwarm de oven voor op 220 graden Celsius.
- Doe een ovenschaaltje of een bakplaat onderin de oven en giet hierop vlak voor het bakken een half kopje kokend water. Dit veroorzaakt stoom, waardoor de korst de kans krijgt om nog iets uit te rekken en de broodjes nog iets kunnen rijzen. Verlaag na 5 minuten de oventemperatuur naar 200 graden Celsius.
- Bak broodjes af in ongeveer 20 minuten goudbruin.
- Haal de broodjes uit de oven en leg ze op een rooster om af te koelen.

Khorasan
Kamut is de commerciële naam van Khorasantarwe.
Khorasantarwe is een oude Perzische tarwesoort die uniek is omdat het kafloos is en een grote korrel, hard endosperm en een hoog eiwitgehalte heeft.
Dit oude graan werd waarschijnlijk eerst verbouwd in de Vruchtbare Halve Maan en ontleent zijn gemeenschappelijke naam aan de historische provincie van Khorasan die een groot deel van noordoostelijk Iran in Afghanistan en Centraal-Azië aan de rivier Oxus omvatte.
Khorasan tarwe werd waarschijnlijk continu geteeld op kleine schaal en voor persoonlijk gebruik in het Nabije Oosten en Centraal-Azië en in Noord-Afrika.